Οι μύκητες που προσβάλλουν τα νύχια, το δέρμα και τις τρίχες ανήκουν:
α) στα Δερματόφυτα (κερατινόφιλοι μύκητες),
β) στους μη-Δερματοφυτικούς μύκητες: οι Ζυμομύκητες (Candida, Malassezia κ.λ.π.) και οι
Νηματοειδείς μύκητες ( Aspergillus, Fusarium spp).
Τα Δερματόφυτα είναι πρωτοπαθώς παθογόνοι μύκητες ανθρώπων και ζώων. Διακρίνονται σε:
• Trichophyton
• Microsporum
• Epidermophyton, και αυτά με τη σειρά τους σε:
• Γεώφιλα, Ανθρωπόφιλα και Ζωόφιλα.
Οι βλάβες οι οποίες προκαλούν εντοπίζονται στο κεφάλι, στον κορμό και στα άκρα, στο γένειο, στις
μυρογεννητικές πτυχές, στα πέλματα, στα νύχια και στα χέρια.
Οι δερματομυκητιάσεις συχνά υποδιαγιγνώσκονται εξαιτίας αρνητικών καλλιεργειών ακατάλληλου
δείγματος, μακροχρόνιας εμπειρικής θεραπείας με διάφορα σκευάσματα. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα να
επέρχεται χρονιότητα και συχνά να προκύπτουν δευτερογενείς βακτηριακές λοιμώξεις .
Για να αποφύγουμε τα παραπάνω, θα πρέπει να γίνεται λήψη ιστορικού (επαφή με ζώα, προηγηθείσα
θεραπεία) και κατόπιν να επιλέγεται η θέση της δειγματοληψίας και η σωστή επιλογή των
καλλιεργητικών υλικών, έτσι ώστε να καλλιεργήσουμε και να ταυτοποιήσουμε το μύκητα. Η άμεση
μικροσκόπηση σε συνδυασμό με την καλλιέργεια, μας κατευθύνουν στη διάγνωση.
Συμπερασματικά, η απομόνωση και η ταυτοποίηση των μυκήτων από τα διάφορα σημεία του σώματος
είναι συνδυασμός λήψης σωστού ιστορικού, κατάλληλων για την κάθε περίπτωση καλλιεργητικών
υλικών και σωστής επιλογής του σημείου απ’όπου πρέπει να γίνει η λήψη.